Deze week heeft de professionele werkdruk me niet toegelaten op een avond te gaan trainen in de zaal. Noodgedwongen ga ik me vrijdagavond 2 uur inspannen. Meer dan 13 oefeningen later is het over. Ik ga douchen en ga moe maar voldaan terug naar huis.
Gepland om zaterdag te fietsen. Na wat heen en weer getelefoneer met Henk besluiten Jana en ik 25 kilometer te gaan montainbiken. We rijden naar Haaltert. Inschrijven en wegwezen heet het dan. Het is vrij fris, koud mag ik wel zeggen. Gelukkig vertekt op hetzelfde moment een groepje en daar sluiten wij ons bij aan. Jana gaat goed mee en ik probeer wat haar in te houden, is het nog ver. De organisatoren hadden 80% onverhard voorspeld, maar de eerste 3 km hebben we enkel op beton gereden. Ik vind het verdacht en vraag aan de man met een mountainbike hoe het zit. Potvolkoffie, zitten we verkeerd. We zijn de 40 km van de cyclo aan het volgen. De rit in het veld ging een totaal andere richting uit. Oei, dat betekent een 5-tal km extra. Uiteindelijk gestart en na een ietwat op zich laten wachtende controle eten en drinken we wat. Jana krijgt het moeilijk en kou. Het parcours ligt er toch nog goed bij desalniettemin de overvloedige regen van de laatste paar dagen. Na, schat ik, een bijna 40 kilometer spuiten we de vuile fietsen af en rijden we richting auto. We springen er beide in en ontdoen van ons besmeurde kledij. Al bij al weer een leuke onderneming.
Zondagmorgend geraak ik iets later dan gepland uit mijn bed. De avond daarvoor een verjaardagsfeestje. Geen alcohol gedronken maar toch beetje moe bel ik een eerdere gemaakte afspraak met Henk af. Het 'ziet' er ook koud uit buiten. Na een uurtje mails te hebben verwekt en een lichte lunch te hebben genomen neem ik plaats op mijn rollen. Eerst 15 minuten aan 130bpm opwarmen en dan een paar keer richting 140 gedurende 10-15 minuten. Nadat het uurtje voorbij is, het einde van de video waar ik naar zat te kijken heb ik niet gezien: batterij van de pc te weinig opgeladen. Ik begin een lichte vermoeidheid in de benen te voelen. Op het moment dat ik dit nu zit te schrijven (20:30) vrees ik voor het ergste morgenvroeg. Volgens mij geraak ik met moeite uit mijn bed: spierkrampen. Overdaan?
Volgende week ziet er tijdens het weekend niet veel beter uit. Nog een zware voorbereiding voor een vergadering in Parijs. Maar vanaf vrijdag leg ik er de riem af. Meer tijd om te trainen.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten