Vorige week met zijn allen gebibberd, deze morgen in de zon gefietst bij 7-8 graden. Toen ik om 6 uur even wou opstaan was het aan het gieten. Bij het horen van al dat water op de venster begon ik al sterk te twijfelen of ik wel zou vertrekken. Om 8 uur echt opgestaan en waarempel het was gestopt. Dus ik met een halve lichtsnelheid alles is orde gebracht om te vertrekken en rond 8:40 te fiets op. Netjes om 9:00 aan de plaats van afspraak toegekomen staat daar iedereen al in de startblokken. Hup, karretje omgedraaid en mij netjes in de groep genesteld.
Links af en dan voorbij een heel bekende persoon gereden; zou hij thuis zijn? Zou hij al op zijn? Even goed binnengluren en inderdaad volgens mij zat mijn collega reeds met een koffiekoek gewapend in pyjama achter de PC. Effen hartelijk gewuifd naar elkaar en verder rijden. Zou hij volgende week meerijden? Eerst nog fiets kopen had ik begrepen.
Het grijze wolkendek trekt zich volledig terug en opeens de zon. My god, wat een verschil, het doet deugd. Dat is nog eens iets anders dan een uur zweetdruppels verzamelen op de rollen, laat staan in een zweetzaal kruipen om met de gewichtjes te spelen.
De vlakke rit maakt de lastigheidsgraag draagelijk en de afgelegde kilometers stijgen met de minuut. Uiteindelijk zullen het er 76 worden. Het gevoel is "geweldig" zou onze gekende handtassenverkoper aangeven.
Voor Henk was het iets minder, niet zozeer wat de conditie betreft, het was eerder balen omdat na een platte band de rit afgelopen was. 15km in de volgwagen zitten is niet leuk, gelukkig was hij er wel.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten